Στα σύνορα

Τα σύνορα Γερμανίας-Γαλλίας στο ύψος της Αλσατίας τα έχω διασχίσει αρκετές φορές. Κάποια στιγμή, η αλλαγή της γλώσσας στην οδική σήμανση σε κάνει να αντιληφθείς το πέρασμα από τη μια χώρα στην άλλη. Ωστόσο, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να εντοπίσεις το ακριβές σημείο των συνόρων. Δεν έχει απομείνει πλέον τίποτε από τους παλιούς τελωνειακούς σταθμούς, τις μπάρες και τους ελέγχους. Μόνο μια μικρή ταμπέλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπενθυμίζει στον οδηγό ότι περνάει τα σύνορα.

Κάθε φορά που περνάω από τη μια χώρα στην άλλη, ψάχνω αυτήν τη μικρή ταμπέλα και αισθάνομαι την ίδια, ιδιαίτερη συγκίνηση όταν την προσπερνώ. Αυτή δεν οφείλεται τόσο στην επιβεβαίωση της ελευθερίας μετακίνησης μεταξύ δύο χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα τα σύνορα είναι πλέον ανοικτά. Οφείλεται στην ιδιαίτερη ιστορία και τον συμβολισμό αυτού του τόπου.

Σε αυτά τα χώματα Γάλλοι και Γερμανοί σφάχτηκαν άγρια στα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου. Εκατομμύρια ήταν οι νεκροί και οι ακρωτηριασμένοι στα χαρακώματα. Τα ίδια εδάφη τη μια μέρα ανήκαν στη Γαλλία και την άλλη περνούσαν στη Γερμανία. Η Αλσατία συμβολίζει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το εθνικό μίσος μεταξύ δύο μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών.

Όλα αυτά αποτελούν πια παρελθόν. Το ειρηνικό τοπίο και η ενοποίηση του χώρου δεν θυμίζουν σήμερα τίποτα από το απερίγραπτο δράμα που εκτυλίχθηκε πριν από εκατό χρόνια.  Η μικρή ταμπέλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμβολίζει ωστόσο την τεράστια αλλαγή που συντελέστηκε: από το εθνικό μίσος και τον πόλεμο στη συμφιλίωση και την ένωση.

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, για να γίνει μια ουσιαστική πολιτική ένωση των λαών. Τα παλιά σύνορα όμως θυμίζουν την ιστορία μας, από πού ξεκινήσαμε και πόσο σημαντικό είναι το επίτευγμά μας. Γ’ αυτό με συγκινούν.

Advertisements
This entry was posted in Σχόλια. Bookmark the permalink.

4 Responses to Στα σύνορα

  1. Tarnatoros Petros says:

    αν δεν κάνω λάθος το σύνορο βρίσκεται πάνω στο ποτάμι, στο μέσο της γέφυρας, όπου και το γαλλικό τμήμα της γέφυρας είναι φωτισμένο με μπάρες διαφορετικού χρώματος από το γερμανικό – το Στρασβούργο είναι μια πολή την οποία στη σημερινή της μορφή την έστησαν και την έχτισαν οι γερμανοί, αλλά η φινέτσα της είναι αδιαμφισβήτητα γαλλική, ενώ οι μεγαλύτερης ηλικίας κάτοικοι μετά το bonjour συνεχίζουν να μιλούν στη γερμανική… είναι πράγματι τρομερή η επιρροή της ευρωπαϊκής ενοποίησης στο καταλάγιασμα των εθνικών παθών, όμως, αν δεν υπάρξει πραγματική στροφή στην ευρωπαϊκή κοινωνική και οικονομική πολιτική και στο παραγωγικό πρότυπο της ΕΕ, δυστυχώς, τα παρελθόντα πάθη είτε σε εθνική είτε σε περιφερειακή μορφή θα επανέλθουν…

  2. Fk says:

    και εγώ το ίδιο αισθάνομαι κάθε φορά που περνάω (παλιά) σύνορα στην ΕΕ

  3. Pingback: Στα σύνορα » Αντικλείδι

  4. Nikiforos Panagis says:

    ίσως ειδήσεις σαν ετούτη εδώ είναι η πιο γοητευτική απόδειξη της μικρής σημασίας που παίζουν πια τα σύνορα στην ευρωπαϊκή ήπειρο: http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1500083555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s