Δύο μήνες λουκέτο

Η κοινωνία παραμένει σχετικά απαθής μπροστά στο λουκέτο του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πολυτεχνείου. Οι φοιτητές αντιλαμβάνονται ότι μια ολόκληρη ακαδημαϊκή χρονιά υπονομεύεται αλλά έχουν συνηθίσει σε παρόμοιες καταστάσεις. Όπως πολλές φορές έχει συμβεί στο παρελθόν, ξέρουν ότι κάποια μπαλώματα θα γίνουν και στο τέλος τίποτα δεν θα χαθεί, ούτε οι εξετάσεις ούτε το εξάμηνο. Οι καθηγητές έχουν κι αυτοί συνηθίσει. Πληρώνομαστε κανονικά το μισθό μας και πολλοί νίπτουν τας χείρας τους μπροστά στην πλήρη απαξίωση της δουλειάς μας και του Πανεπιστημίου γενικότερα.

Ο Πρύτανης έχει παραδώσει τη διοίκηση στις απεργιακές επιτροπές και παίζει το ρόλο του ανεπίσημου εκπροσώπου τους. Τον καλούν οι απεργοί σε εκδήλωση για τους πρωτοετείς που περιμένουν να εγγραφούν και αυτός εξηγεί ότι ο αγώνας γίνεται για το καλό τους. Το μεγαλύτερο ψέμα είναι ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να λειτουργήσει αν έστω και ένας υπάλληλος απολυθεί. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν διοικητικοί υπάλληλοι αποσπασμένοι σε άλλους φορείς, όπως υπουργεία, οργανισμούς, άλλες βαθμίδες εκπαίδευσης και άρα δεν υπηρετούν στο Πανεπιστήμιο. Υπάρχουν διοικητικοί υπάλληλοι που τελούν σε άδεια άνευ αποδοχών διότι εργάζονται σε άλλους φορείς. Υπάρχουν διοικητικοί υπάλληλοι που αδικαιολόγητα δεν εμφανίζονται στην υπηρεσία τους και τυπικά φέρονται να υπηρετούν στο Πανεπιστήμιο. Άλλοι πάλι τελούν σε καθεστώς δίωξης για σοβαρά παραπτώματα. Τέλος, πολλοί συνταξιοδοτούνται το 2013, 2014, 2015 για τους οποίους θα μπορούσε νομοθετικά να ρυθμιστεί η δυνατότητα του ΕΚΠΑ να τους καταβάλει τη διαφορά μισθού, αν τεθούν σε κινητικότητα με χορήγηση εξαγοράς συνταξιοδοτικού δικαιώματος για τα χρόνια αυτά.

Ακόμη κι αν διαφωνεί κανείς με τον μεγάλο αριθμό των υπαλλήλων, των οποίων ζητείται η διαθεσιμότητα, υπάρχει βάση για μια ορθολογική εφαρμογή του μέτρου. Ο Πρύτανης, όμως, σιχαίνεται τον ορθολογισμό. Το θράσος του είναι ότι μολονότι η θητεία του έχει λήξει και παραμένει ο ίδιος στη θέση του με νομοθετική ρύθμιση δεν διστάζει να ζητεί την παραίτηση του προσφάτως εκλεγέντος Συμβουλίου του Ιδρύματος γιατί δεν τον ακολουθεί στο μεγάλο αγώνα να μείνει για πάντα κλειστό το Πανεπιστήμιο.

 

 

This entry was posted in Σχόλια. Bookmark the permalink.

6 Responses to Δύο μήνες λουκέτο

  1. Γιώργος Βογιατζής says:

    Φωνή βοώντος εν τη ερήμω του κυρίου Πρύτανη…

  2. theol.antipas says:

    Πολύ καλή ιδέα αυτή κ. Τσακυράκη, να φύγουν οι επίορκοι, οι αποσπασμένοι, οι λίγο πριν την σύνταξη, οι άνευ αποδοχών. Την έχετε κάνει αυτή την πρότασή σας στον Υπ. Παιδείας και τι σας απάντησε.
    Γιατί αυτή η πρόταση έχει πάει στον Υπ. Παιδείας από άλλες διαδρομές αλλά δεν την συζητά ΚΑΘΟΛΟΥ, καθώς στόχος του δεν είναι δυστυχώς ο εξορθολογισμός της λειτουργίας των ΑΕΙ αλλά η διάλυσή τους.
    Καθώς ένα από τα κριτήρια της Μοροιοδότησης που εφαρμόζουν και δίνουν μόρια για να μείνει κάποιος είναι τα χρόνια προϋπηρεσίας άρα ΟΛΟΙ αυτοί που είναι κοντά στην σύνταξη θα μείνουν να εργαστούν στα Πανεπιστήμια και αντίθετα οι νέοι σε ηλικία θα φύγουν. Αυτό θα κάνει το ΕΚΠΑ κ. Τσακυράκη από 500 Διοικητικούς μετά την διαθεσιμότητα στα επόμενα 2-3 χρόνια να έχει μόλις 250 με 300.
    Ποτέ δεν είναι αργά βέβαια ούτε για εσάς ούτε για άλλα μέλη ΔΕΠ να κάνετε τέτοιες θετικές προτάσεις επισήμως όμως, ακόμη και την ύστατη τούτη ώρα.

  3. G.M. says:

    @Stavros Tsakyrakis
    Να σας ρωτήσω κάτι;
    Εσάς, εάν σας έβγαζαν σήμερα σε διαθεσιμότητα, τι θα κάνατε;
    Θα φεύγατε ή θα μένατα στο Πανεπιστήμιο;
    Ή θα θεωρούσατε τον εαυτό σας τελείως απαραίτητο και αναντικατάστατο και θα αρθρογραφούσατε με πάθος κατά της διαθεσιμότητας;

  4. Ειρήνη says:

    Πολύ ωραίο άρθρο. Επιτέλους κάτι αληθινό εκτός της πεπατημένης άκαρπης γραμμής. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε ως φοιτητές ;;

  5. Dim7 says:

    Η κοινωνία ως μια άμορφη μάζα κατακερματισμένη σε ομάδες και συντεχνίες που ενδιαφέρονται μόνο για τα δικά τους συμφέροντα ασφαλώς φαντάζει απαθής μπροστά στην επ’ αόριστον αναστολή της λειτουργίας του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ. Βλέπετε η κοινωνική ομάδα, που θίγεται από την κατάσταση αυτή, δηλαδή εκείνοι οι φοιτητές, που αποφάσισαν να αποκτήσουν αυτήν την ιδιότητα επειδή ενδιαφέρονται για την παρακολούθηση των πανεπιστημιακών παραδόσεων, ούτε επαρκή οργάνωση διαθέτουν ούτε αρκετό τσαμπουκά για να προξενήσουν την απαραίτητη φασαρία. Έχουν την πεπλανημένη αντίληψη ότι μπορούν να εκφράσουν την απογοήτευσή τους για τα γεγονότα και να πείσουν για το δίκιο τους μέσω του διαλόγου. Εν τούτοις, η οργανωμένη σε κράτος κοινωνία έχει λύσει το ζήτημα σε ανύποπτο χρόνο, όπως πρέπει να λύονται όλα τα ζητήματα που την απασχολούν, θέτοντας γενικές και αφηρημένες ρυθμίσεις. Ειδικότερα, έχει θεσπίσει τη διάταξη του άρθρου 259 ΠΚ σύμφωνα με την οποίαν υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη. Από το άρθρο 13 ΠΚ προκύπτει εξ άλλου αναντίρρητα ότι ο πρύτανης εμπίπτει στην έννοια του υπαλλήλου. Συνεπώς οι πρυτάνεις του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ, που έχουν παρανόμως αποφασίσει την αναστολή της λειτουργίας των ιδρυμάτων αυτών και εμμένουν στην απόφαση αυτή, προκειμένου να συνεχίσουν οι διοικητικοί υπάλληλοί τους να απεργούν και να λαμβάνουν πλήρη το μισθό τους, διαπράττουν το έγκλημα της παραβάσεως καθήκοντος, το οποίο είναι εν προκειμένω διαρκές και αυτόφωρο, όπως όλοι, πλην ίσως του κ. Χρυσόγονου, μπορούν να αντιληφθούν. Το βέβαιον είναι ότι μπορούν να το αντιληφθούν οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Αν, .όμως, αληθεύει αυτό, το ερώτημα που γεννάται είναι γιατί αυτές παραμένουν απαθείς, γιατί, δηλαδή, δεν ασκούν ποινική δίωξη, ως έχουν υποχρέωση, κατά των πρυτάνεων, ώστε να ακολουθηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου και οι κύριοι αυτοί να απολογηθούν για τις παραλείψεις τους ενώπιον της Δικαιοσύνης, κι αν βεβαίως είναι αθώοι, να απαλλαγούν. Άλλωστε ο ίδιος ο κ. πρύτανης του ΕΚΠΑ δήλωσε -ελπίζω όχι ειρωνικά- ότι, εάν έχει διαπράξει ποινικά αδικήματα, περιμένει τις αρχές να τον συλλάβουν. Δεν τολμώ να πιστεύσω ότι οι αρμόδιες αρχές κωλυσιεργούν επειδή ασπάζονται τις απόψεις του κ. Κατρούγκαλου. Γιατί, αν ισχύει αυτό, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανοίξουν το ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ. Είμαστε ούτως ή άλλως χαμένοι. Υ.Γ. Πόσο τυχεροί είναι οι φοιτητές του ελληνικού δημόσιου Πανεπιστημίου να απολαμβάνουν, εκτός από τις υπηρεσίες χιλιάδων υπαλλήλων, και τη διδασκαλία πανεπιστημιακών Κολοσσών, όπως ο κ. Κατρούγκαλος, ο κ. Χρυσόγονος, ο πρωταγωνιστής του θεάτρου, κ. πρύτανης του ΕΚΠΑ, και οι όμοιοί τους! Ποιος ιδιωτικός φορέας θα μπορούσε να είναι τόσο γενναιόδωρος με τη νέα γενιά!

  6. P.F.-P. says:

    Ως φοιτητής σας της Νομικής Αθηνών, πριν από 20 σχεδόν χρόνια, θυμάμαι που ζητούσαμε να δημιουργηθεί ενιαία βιβλιοθήκη – σπουδαστήριο στην οποία θα συγχωνεύονταν τα 7-8 ή και παραπάνω διαφορετικά σπουδαστήρια που λειτουργούσαν τότε (αν δεν απατώμαι και τώρα κάπως έτσι είναι) συνδεδεμένα με τον κάθε Τομέα σπουδών σε διαφορετικές ώρες και χώρους, κάτι που θα επέτρεπε την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία τους και την παράταση και του ωραρίου τους σε ώρες που να εξυπηρετούν καλύτερα τους φοιτητές. Εισπράτταμε όμως κάθετη άρνηση από τους καθηγητές εκείνους που προτιμούσαν να τα διαχειρίζονται ως ιδιωτικές βιβλιοθήκες. Αυτό το απλό μέτρο θα συνιστούσε παράδειγμα πραγματικού εξορθολογισμού, υπό την έννοια του συνδυασμού της εξοικονόμησης πόρων και της καλύτερης εξυπηρέτησης των χρηστών μίας δημόσιας υπηρεσίας.
    Θα περίμενα από τους πανεπιστημιακούς να κάνουν προτάσεις προς την κατεύθυνση της λήψης τέτοιων μέτρων εξορθολογισμού. Το μέτρο της διαθεσιμότητας, αλλά και οι προτάσεις που διατυπώνονται παραπάνω δεν βοηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Οι τελούντες σε άδεια άνευ αποδοχών δεν επιβαρύνουν δημοσιονομικά. Οι αποσπασμένοι υπηρετούν σε άλλες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα (όπως αντίστοιχα φαντάζομαι αποσπασμένοι από άλλες υπηρεσίες υπηρετούν στα ΑΕΙ), και ο θεσμός των αποσπάσεων προβλέπεται από τον Υπαλληλικό Κώδικα. Εάν απολυθούν, θα λείψουν από τις υπηρεσίες υποδοχής. Οι κατηγορούμενοι για πειθαρχικά αδικήματα, υπόκεινται στις πειθαρχικές διαδικασίες και το εάν θα μείνουν ή θα παυθούν θα κριθεί από την έκβαση των διαδικασιών αυτών.
    Το ότι το Πανεπιστήμιο μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με λιγότερους υπαλλήλους είναι βέβαιο. Όπως επίσης είναι βέβαιο ότι μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί και με λιγότερα μέλη ΔΕΠ. Θα μπορούσαν να περικοπούν π.χ. τα μαθήματα επιλογής κατά 30-40-50% ή και παραπάνω και αντιστοίχως να περικοπεί και το ΔΕΠ (με την εξαίρεση βεβαίως του Πάντειου και του Πανεπιστημίου Πειραιά για τους γνωστούς λόγους). Θα ήταν δυνατό επίσης να εκδοθεί ο νόμος που προβλέπει το τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρ. 16 Σ και να μειωθεί το όριο ηλικίας από τα 67 π.χ. στα 60 έτη, κατ’ επίκληση π.χ. της ανάγκης για ανανέωση του προσωπικού ή και άλλων ψευδεπίγραφων λόγων. Θα μας άρεσε άραγε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο; Άραγε εξορθολογισμός σημαίνει τελικά απλά και μόνο μείωση δαπανών και προσωπικού;
    Λυπάμαι ειλικρινά τους φοιτητές και τους οικονομικά αιμορραγούντες γονείς τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s